“I słusznie! Gdyby KRRiTV funkcjonowała prawidłowo, ta stacja, ta pisowska szczujnia by nie istniała” – to zdanie doskonale oddaje frustrację części społeczeństwa wobec sposobu funkcjonowania mediów publicznych oraz instytucji, które powinny je nadzorować. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, jako organ konstytucyjny, powinna stać na straży pluralizmu medialnego, rzetelności dziennikarskiej i apolityczności przekazu. Jednak dla wielu obywateli stała się symbolem bezsilności wobec politycznego zawłaszczania przestrzeni medialnej.
Określenie „pisowska szczujnia” odnosi się do jednej z telewizji utożsamianej z partią Prawo i Sprawiedliwość, której przekaz – zdaniem krytyków – opiera się na manipulacji, szczuciu na oponentów politycznych oraz jednostronnym przedstawianiu rzeczywistości. Gdyby KRRiTV działała zgodnie z przepisami i etyką, tego typu przekaz mógłby zostać ukrócony lub przynajmniej zrównoważony.
W demokratycznym państwie prawa media powinny być niezależne, a ich celem powinno być informowanie obywateli, a nie ich dzielenie. Wypowiedź ta staje się więc nie tylko oskarżeniem wobec konkretnej stacji, ale także wołaniem o przywrócenie prawdziwej kontroli i odpowiedzialności instytucji publicznych za przestrzeganie standardów medialny
ch.