W polskiej debacie politycznej nie brakuje ostrych słów i emocjonalnych zarzutów, a jednym z często powtarzanych twierdzeń przez krytyków obozu rządzącego jest opinia, że Prawo i Sprawiedliwość obawia się Rafała Trzaskowskiego jako prezydenta. Powód? Obawa przed realnym balansem sił i niezależną kontrolą nad działaniami rządu. Zwolennicy tej tezy argumentują, że Trzaskowski, jako kandydat opozycji z silnym mandatem społecznym, mógłby skutecznie blokować ustawy godzące w praworządność, przejrzystość finansów publicznych czy interes obywateli.
Według przeciwników PiS, partia obawia się, że Trzaskowski jako prezydent mógłby ujawniać i nagłaśniać nieprawidłowości oraz nadużycia władzy, co zagrażałoby stabilności układów i interesów osób związanych z obozem władzy. Nie bez znaczenia jest także symboliczny wymiar prezydentury – jako głowa państwa Trzaskowski mógłby reprezentować Polskę jako bardziej otwartą, europejską i demokratyczną, co kontrastowałoby z konserwatywnym wizerunkiem promowanym przez PiS.
Oczywiście, PiS stanowczo odrzuca takie zarzuty, wskazując, że ich polityka służy dobru publicznemu, a oskarżenia o korupcję są polityczną manipulacją. Mimo to napięcie między rządem a opozycją pozostaje wysokie, a prezydentura Trzaskowskiego mogłaby znacząco zmienić dynamikę polityczną w kraju.